دانش کنترل تحت شبکه به دانشی اطلاق می شود که فرمان های کنترل در یک شبکه (اغلب محلی) به اشتراک گذاشته می شوند تا قسمت های مختلف سیستم بتوانند از این اطلاعات برای انجام وظایف محوله استفاده کنند. امروزه افزایش پروسه ها برای پردازش، وسیع تر شدن دامنه کاری کنترل کننده ها و تجزیه شدن اجزای پردازشگر برای انجام یک عمل واحد موجب شده است تا تحولی در ساخت و توسعه تئوری کنترل کننده ها پدید آید. همچنان که بیان شد، تقسیم شدن کارهای پردازشی این امکان را فراهم می آورد که بتوان پردازش های سنگین را توسط چند قسمت مجزا به صورتی که هدف واحدی را دنبال کنند، انجام شود. مزیت دیگری که این گونه سیستم ها به وجود می آورند آن است که قسمتهای مختلف میتوانند در مکانهای مختلف قرار داشته باشند و اطلاعات محیطی همان قسمت را جمع آوری و پردازش کرده و یا حتی واکنش اولیه و سریعی را از خود نشان دهند. سریع بودن واکنش اولیه در بعضی موارد اورژانسی می تواند بزرگترین مزیت این گونه سیستم ها باشد. از مهمترین بحث های اینگونه سیستم ها که از کنار هم جمع شدن چندین قسمت هوشمند تحت روابط خاصی تشکیل می شوند، سیستم های چند عاملی می باشند و مدتی است که مورد توجه محققان و مخصوصا اساتید و دانشجویان علم کنترل قرار گرفته است.
